سلام بر صبح

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

اول:

با توام!
ای لنگر تسکین!
ای تکان های دل!
ای آرامش ساحل!
با توام!
ای نور!
ای منشور!
ای تمام طیف های آفتابی!
ای کبود ارغوانی!
ای بنفشابی!
با توام، ای شور، ای دلشوره شیرین!
با توام، ای شادی غمگین!
با توام، ای غم، غم مبهم!
ای نمی دانم!
هر چه هستی باش!
اما کاش...!
نه جز اینم آرزویی نیست:
هر چه هستی باش!
اما باش!

دوم:

سه شنبه
چرا تلخ و بی حوصله
سه شنبه
چرا این همه فاصله !
سه شنبه
چه سنگین ! چه سرسخت! فرسخ به فرسخ !
سه شنبه
خدا کوه را آفرید !

نظرات() 

یکشنبه 28 فروردین 1390

به احترام شما

نویسنده: سعید صدرائیان   


داغ فراغ فاطمه
                       
                          آخر علی را می کشد






تنگ غروبا دل من
                     هوای دلبر می کنه

گریه برای چادر
                     خاکی مادر می کنه




نظرات() 

یکشنبه 21 فروردین 1390

ولادت حضرت زینب کبری مبارک باد

نویسنده: سعید صدرائیان   

به جای تبریک

        بگذار بیاموزیم

                    تو اسوه ای برای تمام خواهران

                                                           تا ابد

                                                                       همین!



نظرات() 

شنبه 13 فروردین 1390

رسیدن از مسیر جنوب

نویسنده: سعید صدرائیان   

عزیزی گفت: چرا؟
و پاسخ من این بود: مگر دیوانه ندیده اید؟
و اما اصل ماجرا
به فاصله ی کمتر از یک هفته شهدا دو بار ما را طلبیدند به شلمچه که جای پدر ماست و اروند که برادرمان
اما دو کوهه قصه ای دیگر داشت
هم در رفت میهمانش می شویم و هم در برگشت
و به این ترتیب همیشه دو برابر زیارتش می کنیم
سلام من به دو کوهه ....... به آستان رفیعش
حاج منصور این را برای مدینه خوانده بود و من همیشه برای دو کوهه می خوانم
بگذریم
شلمچه ایستاده است و مظلوم و این ها را از کربلای پنج به ارث برده است.
می ایستیم
هر چند در اوج مظلومیت
اروند می رود در اوج هیبت و این ها را از والفجر به یادگار دارد.
می رویم
بگذار پلاک هایمان را از دهان کوسه ها در بیاورند.
ما تنها موجوداتی هستیم که چند بار متولد می شویم
در کوه نور، در برکه ی غدیر، در کوچه های مدینه (در متن اصلی چیز دیگری نوشته بودم اگر چشمانت تر شد باید حدس زده باشی)، در ظهر عاشورا، در سرداب، در پانزده خرداد چهل و دو، در بهمن پنجاه و هفت، در فتح خرمشهر، در کربلای پنج، در جزر و مد اروند.
این ها همه تاریخ تولد های ما هستند.
برای همین همواره جوانیم
راستی الان حدود یک سال و نیم داریم یعنی از نهم دی ماه هشتاد و بصیرت
و می رویم تا با شلمچه عهد ببندیم که کربلای پنج و کربلای رنج، گنج ماست
و مگر سید مرتضی نگفته بود که هر شهیدی را کربلایی است که تشنه ی خون اوست
ما شماره های کربلاهامان پایانی ندارد تا کربلای ظهور
و اروند
ای مهربان ترین برادر ما
از صیغه ی اخوتمان سال هاست که می گذرد
راستی
هنوز پلاکی با خود داری که مادری را شادمان کند یا نه؟
آنها که خوراک کوسه ها شدند و رفتند.

نه ماندند!
اروند عزیز می دانی که

خیلی وقت است که ترس ما از کوسه ریخته شده است
اصلا نسل ما مبارزه با کوسه و بچه کوسه را خوب یاد گرفته است.
به یاد داری که چقدر پلاک شهید از شکم کوسه در می آوردیم و در می آوریم.
اروند عزیز

دعا کن برای ما
دعای برادر مستجاب است
یا اخا ادرک اخاک

نظرات() 

نویسندگان

صفحات جانبی

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic